ορισμός τιμολογίων

Ενα αντίτιμο Είναι το χρηματικό ποσό που πληρώνει ένας καταναλωτής για τη χρήση μιας υπηρεσίας. Γενικά, χρησιμοποιούμε την ιδέα για να αναφερόμαστε στην τιμή που πληρώνουμε για δημόσιες υπηρεσίες όπως νερό, ηλεκτρικό ρεύμα ή φυσικό αέριο, αν και, πρέπει να σημειωθεί ότι η λέξη εφαρμόζεται επίσης συνήθως σε άλλες υπηρεσίες, ειδικά σε αυτές που σχετίζονται με τις μεταφορές, όπως είναι η περίπτωση λεωφορείων, ταξί, αεροπλάνων, μεταξύ άλλων.

Στην περίπτωση των προαναφερθεισών δημόσιων υπηρεσιών, η πληρωμή των τιμών πρέπει να πραγματοποιείται εγκαίρως, δηλαδή, μόλις φτάσει το αντίστοιχο τιμολόγιο μέσω του οποίου χρεώνεται το επιτόκιο, πρέπει να καταβληθεί στις περιόδους που ορίζονται. Συνήθως προτείνουν μια πρώτη ληκτότητα και μια δεύτερη ληκτότητα, η οποία συνήθως είναι μια εβδομάδα μετά την πρώτη, και στην οποία χρεώνεται μια διαφορά επιτοκίου.

Εάν ο χρήστης δεν πληρώσει στον καθορισμένο χρόνο, η υπηρεσία ενδέχεται να διακοπεί. Ανάλογα με την εταιρεία που διαχειρίζεται την υπηρεσία, η περικοπή μπορεί να γίνει αμέσως μετά την αποπληρωμή σύμφωνα με τη δεύτερη ημερομηνία λήξης ή το αργότερο μετά τον μήνα.

Όσον αφορά τον καθορισμό της αξίας που πληρώνεται για τη συγκεκριμένη υπηρεσία που χρησιμοποιείται, μπορεί να καθοριστεί από την εταιρεία που τη διαχειρίζεται ή από το κράτος εάν η διοίκηση πέσει σε αυτήν, και σε ορισμένες άλλες περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει νομοθεσία που καθορίζει τις τιμές των τιμών και, στη συνέχεια, οι αυξήσεις, για παράδειγμα, θα διέπονται αποκλειστικά από αυτό και δεν θα υπάρχει μονομερής επιχειρηματική ή κρατική απόφαση που θα την απορρίψει αμέσως.

Εν τω μεταξύ, όταν η λειτουργία μιας υπηρεσίας είναι υπεύθυνη για μια ιδιωτική εταιρεία, είναι συνηθισμένο για το κράτος να παρέμβει όσον αφορά τον καθορισμό ενός ανώτατου επιτοκίου, ελέγχοντας έτσι ότι η εταιρεία δεν πραγματοποιεί αυθαίρετα υπερβολικές αυξήσεις.

Σε ορισμένες χώρες είναι σύνηθες να υπάρχουν έντονες αντιπαραθέσεις και διαμάχες σχετικά με την παροχή ορισμένων βασικών εταιρειών υπηρεσιών, όπως αυτές που αναφέρονται για ηλεκτρική ενέργεια, νερό και φυσικό αέριο και ότι έχουν να κάνουν με μια αναποτελεσματική παροχή. Η έλλειψη επενδύσεων και συντήρησης είναι συνήθως τα συνηθισμένα παράπονα των καταναλωτών, οι οποίοι πολλές φορές αποδεικνύονται ως όμηροι εταιρειών στις οποίες το κράτος έχει παραχωρήσει εκμετάλλευση και δεν καταλήγουν να συμμορφώνονται με αυτό με τρόπο συμμορφούμενο.