ορισμός γραφής

Το γράψιμο θεωρείται μία από τις σημαντικότερες εφευρέσεις της Ανθρωπότητας σε όλη την παγκόσμια ιστορία της. Το γράψιμο είναι ένας τρόπος που ο άνθρωπος έχει αναπτύξει για να εκφράσει ιδέες και σκέψεις με γραπτό τρόπο, δηλαδή σε χαρτί κυρίως αλλά και σε άλλα στηρίγματα διαφόρων ειδών όπως ξύλο, πηλό, φλοιός, γη και ακόμη και σήμερα σε ποικίλα ψηφιακά και τεχνολογικά υποστηρίζει. Το γράψιμο είναι ένα από τα στοιχεία που έχουν επιτρέψει στον άνθρωπο να αναπτύξει πιο περίπλοκες κοινωνίες λόγω της απαραίτητης αφαίρεσης για να το πραγματοποιήσει.

Εκτιμάται ότι οι πρώτες μορφές γραφής προέκυψαν το έτος 3000 π.Χ. και ένα από τα πρώτα γνωστά γραπτά ήταν αυτά που αναπτύχθηκαν από τους Σουμέριους (κατοίκους της Μεσοποταμίας) γνωστά ως σφηνοειδή λόγω των σφηνοειδών συμβόλων της. Αυτό το γράψιμο έγινε σε πηλό και πιθανότατα είχε απλώς πρακτικές λειτουργίες, όπως η τήρηση λογαριασμών σε διαθέσιμα υλικά κ.λπ. Με το πέρασμα του χρόνου και αιώνες οι μορφές γραφής έγιναν πιο περίπλοκες και έτσι ήταν δυνατό για τον άνθρωπο να αναπτύξει γραπτά ιδεογραφικά, που σημαίνει ότι αντιπροσωπεύουν αντικείμενα, ανθρώπους, καταστάσεις, ιδέες μέσω συμβόλων.

Η γραφή αποτελείται πάντα από ένα σύνθετο σύστημα συμβόλων που αντιπροσωπεύει όχι μόνο ιδέες, αλλά και λέξεις ή ήχους που μπορούν να διαβαστούν και να εκφραστούν. Αυτά τα σύμβολα είναι γνωστά ως αλφάβητα. Η σημασία της γραφής με αυτήν την έννοια είναι ότι επέτρεψε στα ανθρώπινα όντα να αφήσουν έγγραφα σχετικά με την πραγματικότητά τους που αργότερα θα μπορούσαν να κατανοηθούν και να αποκωδικοποιηθούν από τις επόμενες γενιές. Χωρίς γραφή, είναι πιθανό ότι όλες αυτές οι πληροφορίες που προέρχονται από την αρχαιότητα έχουν χαθεί σε μεγάλο βαθμό.

Η γραφή έχει πολλές λειτουργίες πέρα ​​από την επικοινωνία ιδεών και η πρόσβαση σε αυτήν σχετίζεται προς το παρόν με την έννοια της ισότητας. Αυτό συμβαίνει επειδή για αιώνες η ανάγνωση και κατανόηση γραπτών κειμένων (καθώς και η ίδια η γραφή) προορίζονταν για τους προνομιούχους τομείς της κοινωνίας. Θα ήταν μόνο στα μέσα του 19ου αιώνα όταν οι περισσότερες κοινωνίες θα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε αυτόν τον τύπο γνώσης και δεξιοτήτων.